Barınmayı bir hizmet, talebeyi bir emanet biliriz.
İlim için evinden uzağa düşen gençlere, gönül rahatlığıyla kalabilecekleri bir yer sunuyoruz. Meselemiz bir yatak değil; huzurlu bir oda, güzel bir çevre ve arkasında duran bir gönüldür.
Yurtlarımızda mescit vardır, sohbet halkaları kurulur; katılmak isteyen katılır, istemeyen rahatsız edilmez. Edep de duvara asılan bir kural listesi değil, gündelik bir alışkanlıktır: kapı çalınır, söz kesilmez, ortak alan kirletilmez.
Öğrencinin asıl işi derstir; etüt salonu, kütüphane ve sessiz saat bu yüzden vardır. Konforu da gösteriş olarak anlamayız: sıcak su akar, oda kışın ısınır, yemek ev yemeği tadındadır. Temel ihtiyacını düşünmeyen öğrencinin derse enerjisi kalır.
Samimiyet ise anlatılmaz, hissedilir. Yöneticimiz öğrencinin adını bilir, hasta olduğunda kapısını çalar, ailesi aradığında karşısında bir muhatap bulur. Evinden uzaktaki bir gence en çok bu iyi gelir.